بدون عنوان

از وبلاگ ملا حسنی در کانادا

binaaam — Sun, 25 Jun 2006 13:20:46 GMT

Saturday, February 18, 2006

●

شُله زرد غنی شده:

باور کنيد اين خارجی ها از دَم دروغگو و حقه بازند. از اون بچه کوچيک شون گرفته تا اون دانشمند و مخترع شون دروغ و چاخان ميگن. من نه تنها ميگم که هالوکاست دروغ بوده بلکه ميگم اصلا سفرهای مارکوپولو و اکتشافات کريستف کلمب و تثوری های انيشتين حرف مفته و دروغ محض. اينها همه نقشه های صهيونيستهاست برای اينکه ذهن ما را مشغول اين چيزها کنند و اون وقت خودشان برند به روستاهای صبرا و شتيلا حمله کنند. خدا لعنت کنه همه اون دبيرهای فيزيک و شيمی غربزده ما رو که اين فرمولهای دروغين شيمی و فيزيک رو به ما ياد دادند و باعث گمراهی ما شدند.

آقا اصلا کی گفته يک ملکول آب از دو اتم هيدروژن و يک اتم اکسيژن تشکيل شده؟ آخه کدوم عقل سالمی اين حرف رو باور ميکنه؟ اگه اينطوری بود شما بايد موقع خوردن يه ليوان آب خنک مزه هيدروژن و اکسيژن رو در دهان خودتون حس میکردید. من از شما می پرسم آيا تا بحال از خوردن آب چنين حسی رو داشته ايد؟ معلومه که نه.

بقيه چيزها هم همينطوره. همه اين فرمولهای فيزيک و شيمی استعماريه. اينها رو فقط برای گول زدن من و شما درست کردند. اين دروغ ها رو باور نکنيد.

ديروز يه اتفاقی افتاد که اگر من با چشم خودم نديده بودم باور نميکردم. آقا جون! سر ملت ايران رو کلاه گذاشتند. کی گفته با تزريق گاز اورانيوم داخل سانتريفوژ ميشه اورانيوم غنی شده توليد کرد و انرژی هسته ای و بمب اتمی ساخت. همه اينا کشکه! همه این حرفا دروغه! اصلا اورانيوم مگه غنی ميشه؟ همه این چیزا کلکه. اصلا چنين چيزی امکان نداره.

ديروز آقای آقازاده (رئيس سازمان بمب اتمی ايران) به من زنگ زد و گفت: گاو مون زايد!

گفتم: مگه توی سازمان انرژی اتمی گاوداری بازکرده بوديد؟

گفت: نه بابا. منظورم اينه که اين خارجی ها به ما کلک زدند. ما گاز اورانيوم رو تزريق کرديم توی سانتريفيوژها و بعد از گذشت چند شبانه روز با کمال تعجب ديديم بجای توليد کيک زرد برامون شله زرد درست کرده!

با شنيدن اين خبر، با خودم گفتم: ای دل غافل! ديدی چی شد؟ حالا چجوری با شله زرد بمب اتمی درست کنيم؟ چجوری اسرائيل رو از روی نقشه حذف کنيم؟

فورا خودم رو به نطنز رسوندم. ديدم همه عزا گرفته اند و دارند گريه ميکنند. گفتم بريد کنار تا خودم ببينم. همينکه در اون بشکه رو کنار زدم چشمتون روز بد نبينه! ديدم تا چشم کار ميکنه شله زرد توليد شده. انالله و انا اليه راجعون. خدايا ما اين غم و مصيبت را با خود بکجا ببريم؟ من هم نشستم کنار اون بشکه شله زرد کمی اشک ريختم. بعد از نيم ساعتی که گذشت و برام آب گرم نبات و گلاب آوردند و کمی حالم جا اومد دستور دادم حالا که کار به اينجا رسيده بهتره يه گونی شکر هم داخل سانتريفوژها بریزند تا طعم شله زرد غنی شده شيرين بشه. قراره از فردا اين شله زرد نذری رو به در خونه همه مردم تقسيم کنيم تا لااقل بجای اين همه پول نفت رو که خرج وسايل هسته ای کرديم يه بشقاب شله زرد به سر سفره مردم برده بشه.

(برگرفته از دفترچه خاطرات رئيس جمهور)

□ نوشته شده در ساعت 11:21 AM توسط Mollah in Canada

binaaam — Wed, 21 Jun 2006 10:48:55 GMT

نشسته

پشت نگاهی

سر به زیر

.......................

آسمان- /اسمانخراش- کلبه- جهنم- چراغ- آلبالو- غار یخ مراد- مرگ نهنگ- کادوی خسته- دلبستگی- آهسته- نفهم- هیچکس۰ هیچ کجا- نمی دانم. نمی فهمم. نیستم. آریایی- کاغذی- خاکی-

شعله ای و

فوتی

همین است زندگی

تحرکات قومی

binaaam — Mon, 29 May 2006 10:59:43 GMT

'دشمنان' عامل تحرکات قومی اخير مناطق ترک نشين ايران


	آيت الله خامنه ای به زبان ترکی گفت: "آذربايجان جانباز از انقلاب جدا نخواهد شد"

آيت الله علی خامنه ای، رهبر ايران، در سخنانی ريشه نا آراميهای اخير در مناطق ترک نشين ايران را "دشمنان" و مخالفان ايران خواند. رهبر ايران گفت که "تلاش برای تشنج ‌آفرينی و تحريكات قومی و مذهبی" شيوه ديگر دشمنان و "آخرين تير تركش آنان عليه نظام و مردم" است.

آقای خامنه ای در سخنانی در جمع اعضای مجلس شورای اسلامی ايران گفت: "مردم آذربايجان و عناصر بيدار و انقلابی اين خطه، پاسخ دشمن را به بهترين وجه خواهند داد و همانگونه كه در شعارهای خود می‌گويند 'آذربايجان جانباز از انقلاب جدا نخواهد شد' ". آيت الله خامنه ای اين شعار را بزبان ترکی خواند.

سخنان رهبر ايران در حالی عنوان شده است که روز يکشنبه (28 مه) عده ای که تعداد آنها بين 300 تا 1000 نفر گزارش شده است در ارتباط با چاپ کاريکاتوری به گفته آنان "توهين آميز" در هفته نامه ايران جمعه، در مقابل مجلس شورای اسلامی ايران تجمع کردند.

گزارشها حاکيست که مامورين انتظامی ضمن متفرق کردن مردم تعدادی از تجمع کنندگان را بازداشت کردند. به نقل از مقامات ايران گزارش شده است که مجوزی برای اين تجمع صادر نشده بود.

گزارش راديويی پارسا پيلتن را بشنويد از برنامه جام جهان نما

ادامه نا آراميها

دست کم در 24 ساعت گذشته در مناطق شمال غرب ايران تظاهرات بيشتری برگزار شده و هزاران نفر روز شنبه، ششم خرداد، در اعتراض به يک کاريکاتور روزنامه ايران دست به راهپيمايی زدند.

برخی از اين راهپيمايی ها به خشونت گراييده است؛ ساختمان های دولتی مورد حمله قرار گرفته و تعدادی بانک و ساختمان تلويزيون به آتش کشيده شده است.

اکبر اعلمی، از نمايندگان تبريز در مجلس شورای اسلامی، تاييد کرده است که در اثر نا آراميها در نقده حداقل 4 نفر و در مشکين شهر يک نفر کشته اند. برخی گزارشهای تاييد نشده از ايران حاکيست که در اثر اين خشونتها دهها نفر نيز مجروح و صدها نفر بازداشت شده اند.

پيشينه

نا آرامی در مناطق ترک نشين شمال غرب ايران در پی چاپ کاريکاتوری در روزنامه ايران، ارگان خبرگزاری جمهوری اسلامی آغاز شد که شمار زيادی از ترک زبانان ايران آن را توهين به خود تلقی کردند و دست به تظاهرات اعتراض آميز در برخی از شهرهای استانهای آذربايجان شرقی، غربی، اردبيل و زنجان زدند.

اين کاريکاتور در تاريخ 22 ارديبهشت (سيزدهم مه) در گوشه ای از صفحه کودک و نوجوان هفته نامه ايران جمعه و طی مطلبی با عنوان "چه کنيم که سوسکها سوسکمان نکنند" چاپ شده بود.

اين مطلب حاوی چند کاريکاتور است که در يکی از آنها کودکی به زبان سوسکها با يک سوسک صحبت می کند اما سوسک حرفهای او را نمی فهمد و به زبان ترکی می پرسد: "نمه نه"؟ (به فارسی: چی؟)

در متنی که در کنار کاريکاتور و تحت عنوان "گفتمان" آمده نوشته شده: "... مشکل اينجاست که سوسک زبان آدم حاليش نمی شه. دستور زبان سوسکی هم آن قدر سخته که هشتاد درصد خود سوسکهام بلد نيستن و ترجيح می دن به زبانهای ديگه حرف بزنن. وقتی سوسکا زبون خودشونو نمی فهمن شما چه جوری می خواين بفهمين؟! ..."

روزنامه ايران که اين کارتون در يکی از ضميمه های آن به چاپ رسيده بود، تعطيل شد و کاريکاتوريست و سردبير نشريه بازداشت شده اند.

مذاکره با ناتو...

binaaam — Mon, 29 May 2006 10:58:02 GMT

جان وارنر: ناتو بر سر ميز مذاکره با ايران بنشيند

نعيم سبحانی
دفتر بی بی سی - واشنگتن


	سناتور جان وارنر

رئيس کميته نيروهای مسلح مجلس سنای آمريکا ضمن حمايت از گفتگوی مستقيم با ايران می گويد زمان آن فرا رسيده که پيمان ناتو بر سر ميز مذاکره با اين کشور بنشيند.

سناتور جان وارنر از مذاکره رو در روی آمريکا با ايران حمايت می کند.

اما او روز يکشنبه در گفتگويی با شبکه "ای بی سی" خواستار شرکت کشورهای عضو پيمان ناتو در مذاکراه با ايران شد:

"زمان آن فرا رسيده که ناتو بر سر ميز مذاکره با ايران بنشيند. ايران به طور قطع يک تهديد قريب الوقوع است. اين کشور موشک هايی در اختيار دارد که به اروپا می رسند و اگر ايران در صدد توليد سلاح هسته ای باشد تهديدی مستقيم خواهد بود."

از سناتور جمهوری خواه سؤال شد: "آيا نشستن ناتو بر سر ميز مذاکرات به اين مفهوم است که نيروهای اين پيمان به کشورهای اطراف ايران اعزام شوند؟"

او پاسخ داد: "تنها مرحله برنامه ريزی را آغاز کنند. به عبارت ديگر ۲۶ کشور عضو پيمان ناتو اعلام کنند که دکترين بازدارندگی که از بروز جنگ اتمی در دوران جنگ سرد جلوگيری کرد را درباره ايران بکار خواهند برد و در کنار شورای امنيت، اتحاديه اروپا و آژانس بين المللی انرژی اتمی بر سر ميز مذاکرات بنشينند."

مذاکره مستقيم

جيمی کارتر رئيس جمهور پيشين آمريکا هم روز یکشنبه گفت: ايران پس از ۲۵ سال تحت فشارهای بين المللی پيشنهاد کرده که بطور مستقيم با آمريکا صحبت کند.

او يک ايران مسلح به سلاح هسته ای خطری برای صلح بين الملل خواهد خواند و سياست عدم صحبت مستقيم، تهديد وضع تحريم های اقتصادی و حمله نظامی عليه اين کشور را يک "اشتباه جدی" دانست.

از سوی ديگر، چاک هگل سناتور جمهوری خواه عضو کميته روابط خارجی مجلس سنا سياست خاورميانه دولت آقای بوش را "ناموفق" توصيف کرده است.

او روز يکشنبه خواستار تماس مستقيم کشورش با ايران شد:

"عراق، ايران، مساله اسرائيل و فلسطينی ها و نيز وضعيت مصر نشان می دهد که امروز اوضاع در خاورميانه از سه سال پيش بدتر است. من معتقدم که آمريکا بايد از توان ديپلماتيک خود استفاده کند تا با ايران به طور مستقيم گفتگو کند. ما در نهايت اين کار را انجام خواهيم داد. اهميت گفتگو با ايران محدود به برنامه اتمی اين کشور نميشود: مسائل ديگری مانند اسرائيل، نفت، عراق و اقتصاد آمريکا مطرح هستند. ايران کشوری قوی با ۵۰۰۰ سال قدمت تاريخيست."

اين مسئله که کاخ سفيد سياست عدم مذاکره مستقيم با ايران را تغيير می دهد و يا شورای امنيت سازمان ملل به نظر مشترکی درباره ايران خواهد رسيد هنوز مشخص نيست.

ولی پيشنهاد سناتور وارنر مبنی بر استفاده از پيمان ناتو در برخورد با ايران پيشنهاد تازه ايست که انتظار می رود مورد بررسی و مطالعه بيشتر قرار گيرد.

ايران همواره تاکيد کرده که برنامه اتمی اين کشور برای مقاصد صلح آميز است.

جهانبگلو

binaaam — Mon, 29 May 2006 10:56:30 GMT

يک ماه از دستگيري رامين جهانبگلو گذشت

تاريخ مرگ:1385 !

اسفنديار صفاري

۸ خرداد ۱۳۸۵

بعد از گذشت نزديک به يک ماه از بازداشت رامين جهانبگلو در تهران، و سکوت مقامات رسمي درباره دلايل بازداشت او، يکي از نويسندگاني که کتاب هاي او توسط مرکز پژوهش هاي وزارت اطلاعات منتشر شده است، در مقاله اي به اين نويسنده زنداني اشاره کرد و از جمله نوشت: "اگر در ذيل تاريخ مرگ جهانبگلو در ويکي‌پديا، که برايش خالي نگه داشته شده، "1385" درج شود جهانبگلو قرباني است و بيچاره." اين جمله، حاوي اشارتي خطرناک است؟

اين نويسنده در يادداشت خود با ذکر اين نکته که "رامين جهانبگلو روشنفکر برجسته‌اي" نيست، مسئولان وقت روزنامه همشهري و انتشارات فرزان روز را به عنوان دو مرکزي که باعث شناخته شدن رامين جهانبگلو در داخل کشور شدند، معرفي کرده است. او در ادامه ضمن رد صلاحيت علمي و آکادميک جهانبگلو، اين روشنفکر بازداشت شده را يک مصاحبه گر خوب ناميده و نوشته اگر جهانبگلو "مايه بيشتري داشت، مي‌توانست وارد مباحث عميق نظري شود که نمي‌شد؛ يعني توانش را نداشت. اگر بخواهم مقايسه کنم، از نظر مايه علمي، مصاحبه‌هاي جهانبگلو در حوزه فلسفه و انديشه سياسي شبيه است به مصاحبه‌هاي حبيب لاجوردي و دستيارانش با رجال سياسي دوران پهلوي در حوزه تاريخ نگاري".

در ادامه اين يادداشت، احسان يارشاطر و سيد حسين نصر دو انديشه ورز سرشناس ايراني که همواره توسط رسانه هاي جناح راست و از جمله کيهان به عنوان "عاملان استکبار" معرفي شده اند، به عنوان حاميان رامين جهانبگلو معرفي شده اند.

اين يادداشت که در واقع در صدد رد اتهام جاسوسي رسانه هاي تندرو به رامين جهانبگلو است، "ارتباط با بيگانگان" را اتهام مناسبتري براي اين استاد دانشگاه مي داند. مهم ترين بخش در اين يادداشت اما آن جايي است که از احتمال ثبت سال 85 به عنوان سال مرگ رامين جهانبگلو سخن مي رود: «جهانبگلو يا "بيچاره" است يا "خوش شانس". اگر در ذيل تاريخ مرگ جهانبگلو در ويکي ‌پديا، که برايش خالي نگه داشته شده، "1385" درج شود قرباني است و بيچاره.»

اين نويسنده در ادامه به طورضمني از احتمال تبديل رامين جهانبگلو به يک چهره جهاني سخن مي گويد. سخني که در بطن خود يک توصيه ضمني به مقامات امنيتي نهفته دارد: "اگر تاريخ مرگ جهانبگلو 1415 ذکر شود خوش شانس است زيرا در آستانه پنجاه سالگي بدون هيچ زحمتي تبديل مي شود به چهره‌اي جهاني و سي سال ديگر از موهبت اين شهرت بهره‌مند خواهد بود. کرسي هاروارد هم پيشکشش خواهد بود".

اين در حالي است که صدها فيلسوف، نويسنده، روزنامه نگار و بسياري از فعالان دانشجويي ايراني و خارجي،در روزهاي گذشته با انتشار نامه ها و بيانيه هايي از مقامات کشور خواسته اند تا رامين جهانبگلو را آزاد کنند. روزنامه جام جم روز گذشته در پاسخ به موج گسترده حمايت از اين استاد دانشگاه، بدون ذکر نام وي نوشت: "در تحقيقات انجام شده در باره يك متهم به جاسوسي كه بازداشت وي اخيرا جو سازي هايي عليه نظام به همراه داشته است ، رد پاي نهاد هاي امنيتي آمريكايي به روشني آشكار شده است."

اين روزنامه که از مدتي پيش به سر دبيري محمد مهاجري، يکي از اعضاي شوراي سردبيري کيهان منتشر مي شود، بر اساس "شنيده هاي خود" از داخل بازداشتگاه "برخي سفارت خانه هاي خارجي در تهران" را نيز به داشتن "نقش واسطه" در اين پرونده متهم کرده است.

اين روزنامه که پيشتر جهانبگلو را به جاسوسي متهم کرده بود،اکنون خبر داده که "اطلاع رساني كامل در باره پرونده مذكور به روشن شدن كامل زواياي پرونده و برگزاري دادگاه موكول شده است." جام جم براي کاهش حمايت از جهانبگلو و ايجاد هراس در ميان امضاء کنندگان نامه هاي حمايت آميز از اين روشنفکر بازداشت شده، از "اطلاع برخي از گروه هاي سياسي از ماجرا"و "احتياط " آنها خبر داده است.

بعد از گذشت يک ماه از بازداشت رامين جهانبگلو، هيچ کس جوابگوي دلايل بازداشت او نيست. تواب سازان دست به کارند. رييس قوه قضاييه که يک هفته پيش خطاب به دادستان ها از گفت تفهيم اتهام، و اينکه دسترسي به وکيل حق متهم است، سخن گفت در اين باره سکوت کرده است.

آيا فاجعه ديگري در راه است؟

مصاحبه

binaaam — Mon, 29 May 2006 10:54:59 GMT

مصاحبه رويا طلوعي با ديلي تلگراف

تهديد به آتش زدن بچه ها جلوي چشم مادر

فيليپ شرول از واشنگتن

۸ خرداد ۱۳۸۵

يکي از زنان فعال طرفدار دموکراسي که سال گذشته به اتهامات واهي محکوم و زنداني شد، افشا کرد که ماموران حکومت چگونه به زنان زنداني تجاوزمي کنند.

رويا طلوعي، 40 ساله، هنگامي که از امضا کردن ورقه اعترافاتي که بزور از او گرفته بودند، سر باز زد، مورد ضرب و شتم و تجاوز ماموران وزارت اطلاعات قرار گرفت. زماني که او را تهديد کردند که دو فرزندش را در مقابل چشمانش آتش مي زنند، قبول کرد که نامش را پاي ورقه بنويسد.

کلمات رکيک مردي که به او حمله کرد، شايد به اندازه آزار جسماني اين حمله وحشتناک بود. طلوعي، هفته گذشته در مصاحبه با ساندي تلگراف در واشنگتن گفت: "وقتي از آن مرد پرسيدم چطور مي تواني اين بلا را به سر من بياوري، او گفت که فقط به دو چيز اعتقاد دارد، اسلام و حکم روحانيون. اما من مي دانم که هيچ ديني نمي تواند کاري که آنها با من و زنان ديگر انجام دادند را توجيه کند. دين براي اين آدم ها فقط وسيله اي براي استعمار و سوءاستفاده است. اين حکومتي است که با زنان، رژيم هاي ديگر، قوميت هاي ديگر و با هر کسي که نظري مخالف داشته باشد، مخالف است."

اظهارات خانم طلوعي درباره سختي هايي که کشيده است، برگزارش اخير مخالفان حکومت که مي گويند ماموران وزارت اطلاعات به زنان زنداني تجاوز مي کنند و با اين روش از آنها اعتراف مي گيرند و قبل از اعدام به دختران جوان تجاوز مي کنند تا به عنوان باکره به بهشت وارد نشوند، تاييد مي کند.

تعداد کمي از زنان دنياي اسلام حاضر مي شوند حتي در ميان خودشان درباره اين موضوع صحبت کنند، اما خانم طلوعي مي گويد که حکومت بارها زنان زنداني را مورد تجاوز جنسي قرار داده است. او وقتي درباره تجربه زندانش صحبت مي کند، صدايش به نجوا تبديل مي شود و بغض گلويش را مي گيرد، اميدوار است که نيما، پسر شش ساله اش که در رستوران هتل پيتزا مي خورد، ناراحت نشود. اما نيما سعي مي کند او را دلداري بدهد. او با لحني غمزده مي گويد: "خوشم نمي آيد مامان از زندان حرف بزند. گريه اش مي گيرد." خانم طلوعي که انجمني از زنان در کردستان ايران تشکيل داد و مجله اي ماهانه منتشر مي کرد که تابستان سال گذشته توقيف شد و ماه اوت سال گذشته به دليل شرکت در تظاهرات ضد رژيم در شهر سنندج که به تمام مناطق کرد نشين سرايت کرد، بازداشت شد.

رويا طلوعي درباره نحوه بازداشتش مي گويد: "چهار مرد و سه زن مسلح شبانه به خانه ام حمله کردند و من را با خودشان بردند. بچه هايم گريه مي کردند. تمام شب بازجو هاي مختلف از من بازجويي کردند و بعد من را به زندان انفرادي انداختند." او را با يک پتو و يک ليوان که براي ادرار هم از آن استفاده مي کرد، در زندان مخوف وزارت اطلاعات در سلول انفرادي زنداني کردند.

شش شب پيا پي در زير زمين زندان از او بازجويي شد و بازجو ها از او مي خواستند که اعتراف کند که تظاهرات را او بر پا کرده و از روي فهرستي که جلويش گذاشته بودند، هويت همکارانش را در اين توطئه فاش کند.

"وقتي از انجام کاري که خواسته بودند سر باز زدم، به من سيلي زدند. اما بعد از شش شب، روش عوض شد. من را با دو مرد در يک اتاق تاريک کوچک تنها گذاشتند. يکي از آنها که خودش را اميري معرفي کرد، معاون دادستان بود. مرد ديگري بسيار بد دهن بود و حرف هاي رکيک مي زد. آنها پشت سر هم به من سيلي زدند. بقيه شب کاري با من کردند هيچ زني هرگز نبايد تجربه اش بکند. اميري گفت که من تو را به دار مي زنم، اما قبل از آن، بلايي به سرت مي آورم که ديگر هيچ زني جرات کند، دهنش را اينجا باز کند." بعد به او تجاوز کرد.

وقتي او از اميري مي پرسيد که چطور مي تواند دست به چنين کاري بزند؟ اميري به او مي گفت که فقط اسلام و حکم روحانيون براي او اهميت دارد. حمله آنها باعث کبودي و خونريزي اش شده بود، اما او همچنان از امضاي ورقه سر باز مي زد. او در مقابل از حمله کننده خشنش مي خواست که با يک وکيل ملاقات کند و با فعالان بين المللي حقوق بشر گفتگو کند.

شب بعد، به دليل اينکه هنوز خون ريزي مي کرد و به اصطلاح "نجس" شده بود، مورد آزار جنسي قرار نگرفت. در عوض به او گفتند که فرزندانش را در مقابل چشمانش آتش مي زنند.

عاقبت در هم مي شکند. خانم طلوعي مي گويد: "خودم را به پاهاي اميري انداختم و التماس کردم به بچه هايم آسيب نرساند. گفتم که هر کاري که بخواهند انجام مي دهم و هر چيزي را که بخواهند، امضا مي کنم." او اعتراف مي کند که با مصاحبه کردن با رسانه هاي بيگانه و رهبري تظاهرات، عليه رژيم توطئه کرده است، اما مي گويد که همدستي نداشته است.

بعد از گذراندن چند شب ديگر در انفرادي، به زندان عمومي زنان منتقل مي شود و در آنجا با زخم هاي چرکين ساير زنداني ها که بر اثر ضربات شلاق بوجود آمده بود، مواجه مي شود.

او در حالي که سعي مي کرد شان و شايستگي اش را حفظ کند، به زنان ديگر درباره اصول اوليه حقوق بشر آموزش هايي داد و کمک کرد تا براي اولين بار وسايل کمک هاي اوليه براي آنها تهيه بشود. او مي گويد: "يک احساس رفاقت خوب بين مان شکل گرفته بود."

خانم طلوعي بعد از تحمل 66 روز زندان، با قرار وثيقه آزاد شد و او دليل آزاديش را چنين توضيح مي دهد: "چون رژيم به آنچه که مي خواست، رسيده بود." اما او همچنان براي جان فرزندانش احساس خطر مي کرد، به همين دليل تصميم به فرار مي گيرد. ابتدا او و نيما به ترکيه مي روند و دختر چهارده ساله اش شيما هم از طريق قاچاق، به آنها مي پيوندد.

گروهي از مخالفان رژيم به نام اتحاديه زنان ايران، از ترس دسترسي ماموران حکومت که گفته مي شد پناهندگان را به قتل مي رسانند، به آنها کمک مي کنند تا ماه گذشته به آمريکا بروند.

خانم طلوعي پناهندگي سياسي گرفته و منتظر است تا مبارزه اش را با تهران آغاز کند. اقوامش هنوز در ايران زندگي مي کنند و به دلايل امنيتي از گفتن جزئيات خودداري مي کند اما مي گويد که خانواده اش براي او دعاي خير کرده اند تا بتواند حرف هايش را با وجود عواقب احتمالي آن آزادانه بگويد.

توجه جهاني روي مسائل اتمي ايران و رئيس جمهور تندرو اش که در زماني که او در زندان بسر مي برد روي کار آمد، معطوف شده است. اما خانم طلوعي معتقد است که تغيير زيادي در ايران صورت نگرفته است. او مي گويد: "بعضي وقت ها به نظر مي رسد که حکومت بهتر شده است و بعضي وقت ها به نظر بدتر مي آيد، اما مردم ايران همچنان عذاب مي کشند."

منبع: مجله اينترنتي تلگراف
28 مي 2006

binaaam — Sat, 27 May 2006 08:58:27 GMT

گریه گریه گریه

بجای ابری که

نمی بارد

بجای کوهی که

خسته است از ایستادن

بجای شعری که

گفته نمی شود

binaaam — Wed, 03 May 2006 07:25:47 GMT

مثل هوای امروز ساکت، گرفته و نامعلوم.

اینکه می بارد یانه؟ و اینکه می بارد باران است یانه...

همین گونه اند این روزها.

....

و یادقبل ترها افتادم که گفته بودم:

آرامشی دلهره آور است این

چنان که از حکمی محتوم مطلعیم

تا سحر گاه فردا شاید...

binaaam — Sun, 30 Apr 2006 05:59:31 GMT

یک قیچی می تواند به آسانی هر جای طنابی را که در دست دارم و کوچه به کوچه ، خیابان به خیابان، پیچ در پیچ و در هم تنیده دنبالش می کنم ، قطع کند.

بعد از آن دیگر دنبال سر دیگر طناب نمی گردم...

گاهی خیال می کنم زندگی همین تمام شدن ها و آغاز های دوباره است. مثل کتاب خواندن می ماند. کتابی که گاهی دوست نداریم تمام شود و تمام می شود. کدام کتاب را می شود تا آخر عمر خواند؟ این که غصه ندارد! این کتاب تمام شد؟ می رویم می گردیم یکی دیگر پیدا میکنیم. چی؟ تو میدانی که هیچ کتابی لذت این یکی را نخواهد داشت؟ وقتی کتاب های دیگر را نخوانده ای این را از کجا حدس می زنی؟ حتمن که پیدا می شود. بگذارش کنار! از دوباره و سه باره خواندن یک کتاب هیچ چیز عایدت ات نمی شود. اما موضوع این نیست! کتابی را که دوست داریم تما منشود را نیمه می گذاریم. آخرش را نمی خوانیم. این آخرین راه حل است!!

***

نشستن میان راه و نیاندیشیدن به مقصد

بستن یک کتاب قبل از تمام شدن اش

پاسخی به صدای موج و دل زدن به دریا

بریدن طناب و دنبال سر دیگرش نگشتن

و فکر کردن به همه ی چیز هایی که میان راه می توانند لبخند شیطنت باری بزنند و تمام شوند!

binaaam — Sun, 23 Apr 2006 08:58:41 GMT

«دوست عزیز! ...من کار دارم.»

گفتن این جمله انقدر مشکل است؟!